tag:blogger.com,1999:blog-36760272011-04-22T00:53:28.089+04:30پیان و پرندهPoetry, Philosophy, PoliticsMasoud Sinaeianhttp://www.blogger.com/profile/11273506988798522211noreply@blogger.comBlogger301100tag:blogger.com,1999:blog-3676027.post-11981207809619352602008-07-30T14:51:00.001+04:302008-07-30T14:54:28.581+04:30پرندگان سرگردان تابستانبر پنجره ام آیندتا آوازی سر دهند و پرکشند.تو برگان زرد پاییز- نه نغمه ای و نه آوازی –تاب خورند ودر جابا آهی فرو افتند.تتاگورMasoud Sinaeianhttp://www.blogger.com/profile/11273506988798522211noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3676027.post-71520806595063193992008-07-27T10:02:00.003+04:302008-08-02T09:33:42.300+04:30 (1387-1323) سهراب علوی نیاMasoud Sinaeianhttp://www.blogger.com/profile/11273506988798522211noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3676027.post-19516852478797924152008-07-13T00:34:00.004+04:302008-07-21T09:04:49.612+04:30نقل است بر کوه قاف تک پرنده ای بوده است صد پر بر هر بال و به هر پر هزار رنگ. به هفت سال هر صبحدم پرها به زیبایی می آراست و به نیمروز هر شعاع آفتاب سرمه تن می کرد. روزی از همان روزها بر کار خود آغشته، ناگه نوای غریبی شنید که با او هیچ نگفت مگر وحده لا اله الا هو هو هو هو... آن نوا، انعکاس سایه اش در باد بود. پس پرنده را پرها جملگی برجای پروازگرفت، از اقالیم درگذشت، تا در دیار آدمی زادگان به قفس Masoud Sinaeianhttp://www.blogger.com/profile/11273506988798522211noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3676027.post-52908093726975123012008-04-29T12:03:00.000+04:302008-04-29T12:08:45.729+04:30Masoud Sinaeianhttp://www.blogger.com/profile/11273506988798522211noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3676027.post-26635015875849290982008-04-22T08:18:00.002+04:302008-04-22T08:26:07.508+04:30دولت از مرغ همایون طلب و سایه اوزانکه با زاغ و زغن شهپر دولت نبودحافظMasoud Sinaeianhttp://www.blogger.com/profile/11273506988798522211noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3676027.post-54208878981708026872008-04-02T09:39:00.006+04:302008-04-22T08:27:30.098+04:30Angelus Novus, Paul Klee, 1879,1940فرشته قصد فرار از چیزی را دارد که قویاً در حال تفکر و تعمق در آن است. چشمان وی به نقطه ای خیره شده اند، دهانش باز و بال هایش گشوده اند. این تابلو در واقع تصویری از فرشته تاریخ است. سیمای وی رو به سوی گذشته دارد. آنجا که ما زنجیرۀ به هم پیوسته ای از حوادث و وقایع را مشاهده می کنیم، او مصیبت و فاجعۀ منفردی را می بیند که پشت سر هم خرابی و ویرانی به بار می آورد، و Masoud Sinaeianhttp://www.blogger.com/profile/11273506988798522211noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3676027.post-15778475162506050112008-02-29T00:08:00.008+03:302008-02-29T11:56:39.564+03:30بوتیمار ، مرغ غم که از بیم آنکه آب دریا تمام شود هرگز آب نخورد گرچه دریا می‌زند صد گونه جوشمن نیارم کرد ازو یک قطره نوشگر ز دریا کم شود یک قطره آبز آتش غیرت دلم گردد کبابعطار Masoud Sinaeianhttp://www.blogger.com/profile/11273506988798522211noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3676027.post-14969806630063277342008-02-17T01:14:00.011+03:302008-02-29T12:06:02.931+03:30برایم از افرودیت آسمانی بگو، آن الهه که شهوت بکر خدایان را برمی انگیزد و فوج فوج مردان فانی را مست خود کند. پرندگان را در آسمان رام ، و جملگی خلایق خاک خشک را که اراده کند فرا چنگ آورد... تتترانه هومری برای افرودیتMasoud Sinaeianhttp://www.blogger.com/profile/11273506988798522211noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3676027.post-45637794197847316612008-01-26T16:39:00.002+03:302008-04-29T12:17:26.227+04:30در باب سینه سرخ و شجاعتافلاطون بود که پیش از همه اندیشید: شجاعت «دانش چیزهایی است که باید از آن ها ترسید و آنچه نباید ترسید.» تعریف فاضل مآبانه ای است، اما با این صف علما و دانشمندان بزدل چه باید کرد؟ افلاطون بر اشتباه بود. شجاعت از جنس دانش نیست، عمل است. شجاعت، پاک شدنِ موضوعِ هراس به واسطه دانسته شدن کنه آن نیست، بلکه توانایی رو به رو شدن با ترس، مهار کردن آن، و چیرگی بر آن است. موضوع شجاعت، Masoud Sinaeianhttp://www.blogger.com/profile/11273506988798522211noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3676027.post-7256717846495451132008-01-18T00:50:00.000+03:302008-01-18T02:13:11.504+03:30مرگ پرنده باد استوقتی که در میان قفس-ناچار-خاموش می نشیندو گوش می دهد، تآواز میله ها را در باد. تآه ای پرنده بگذارتا بادها ترا بسرایند. تضیا موحدMasoud Sinaeianhttp://www.blogger.com/profile/11273506988798522211noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3676027.post-65604276584043545072008-01-07T11:00:00.000+03:302008-01-08T23:00:55.739+03:30 لاشخور تنها پرنده ای است که هیچ مویی بر سر ندارد. پس بی آنکه پری مزاحم یا خونی شود می تواند سرش را به درون مردار فرو برد. گردنِ دراز نیز او را قادر می کند تا سرش را تا انتها به درون لاشه فرو برد و همه رگ و پی های باقی مانده را تا انتها خوب بلیسد. گویی جهان تن او را در همان جهت توانا ساخته که عمل می کند. حتی اگر انتخاب طبیعی را دربست بپذیریم، که می پذیرم، باز این سوال باقی است که چرا لاشخور «این»Masoud Sinaeianhttp://www.blogger.com/profile/11273506988798522211noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3676027.post-69289728185075579882007-12-28T00:00:00.001+03:302008-01-18T01:39:46.379+03:30 جغد مینروا در شامگاهان قدم میزند (!) - ژنت میشلMasoud Sinaeianhttp://www.blogger.com/profile/11273506988798522211noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3676027.post-76846236525088857132007-12-25T00:03:00.000+03:302007-12-25T00:12:03.253+03:30مرغ دل باز هوادار کمان ابرویستای کبوتر نگران باش که شاهین آمدحافظMasoud Sinaeianhttp://www.blogger.com/profile/11273506988798522211noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3676027.post-15777574849799500332007-12-23T13:22:00.000+03:302007-12-24T10:28:04.186+03:30در اوج خود کبوترترتیب پله ها را باور نمی کندو دختران آبیوقتی که آسمان را می بافنداو در میان بال و هوا خود راول می کند میان هوا و بالرویاییMasoud Sinaeianhttp://www.blogger.com/profile/11273506988798522211noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3676027.post-45148487437072853032007-12-15T01:49:00.000+03:302007-12-18T23:00:28.390+03:30من یقیناً درد را حس میکنم. اما آیا احساس درد امری منحصراً سابژکتیو است؟ بسیاری از خطوط اصلی فلسفه ذهن معاصر به این سوال جواب مثبت می دهند. اما توجیه شان چیست؟ البته جواب ها متفاوت است اما یک جواب محتمل این است: هنگام بروز رویداد دردآفرین یک سلسله اعصاب ، مثلاً اعصاب الف ، در نسج مورد نظر تحریک می شود، که احساس درد را می توان به آن تحویل کرد. تخفاش پرنده متفاوتی است. پرنده ای بچه زا، ساکن غارها یاMasoud Sinaeianhttp://www.blogger.com/profile/11273506988798522211noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3676027.post-10352534779321263002007-12-02T12:33:00.000+03:302007-12-07T00:04:46.030+03:30در این همسایه مرغی هست، گویا مرغ حق نامش؛ تنمی دانم، تو شاید جغد، شاید مرغ کوکوخوان؛ تدرین همسایه ، نامش هرچه، مرغی هستکه شب را ، همچنان ویرانه ها را، دوست می دارد. تو تنها می نشیند در سکوت و وحشتِ ویرانه ها تا صبحو حق حق می زند، کوکو سرایان ناله می بارد. تو من آوازِ این غمگین دردآلودنشد هرگز که یک شب بشنوم، بی اعتنا مانم؛ تو حزن انگیز اوهامی، دلم در پنجه نفشارد. ت... مهدی اخوان- زندان قصر-45Masoud Sinaeianhttp://www.blogger.com/profile/11273506988798522211noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3676027.post-52326995865979858322007-11-29T11:01:00.000+03:302007-12-01T02:04:29.760+03:30بانگ خروس و فرح شینتوت ... پس چون ایزدبانوی خورشید، اماتراسو، از برادر شوخ چشمش غمین شد، خود را در غاری پنهان کرد و مدخل آن را با سنگ بزرگی بست. کسوفی کاینات را درگرفت. خلایق و دیگر خدایان برآشفتند که دگر خورشید برنیاید، همه بر فنا خواهیم رفت. پس پند پیر خردمندی را گوش گرفتند و چارچوب بزرگی ساختند و خروسکان شهر را بر بلندای آن لانه چوبین نشاندند. بانگ خروس ها، به نشانه سرآغاز دوره فرحت و خوشی، Masoud Sinaeianhttp://www.blogger.com/profile/11273506988798522211noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3676027.post-85523970496570408112007-11-22T14:01:00.000+03:302007-12-30T15:00:45.475+03:30 جغد مینرواهنگام که خاکستر برخاکستر فلسفه نشیند، رخسارش انگاره سالخورده ای موی به نقره آمیخته، ناتوان از باز جوان شدن، بیش از پیش دانسته و پخته خواهد شد؛ جغد مینروا تنها شامگاهان پر می گشاید. ت ت.فلسفه حق، مقدمه، هگل ، ترجمه: م. س مینروا الهه رومی هنر و شگفت آفرینی همانند همتای یونانی خود ، آتنه، جغدی دارد که نماد خرد است، هگل اشاره دارد که فلسفه وقتی به درک صورتی از زندگی نایل می آید که آن دورانMasoud Sinaeianhttp://www.blogger.com/profile/11273506988798522211noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3676027.post-25702873950784683072007-11-20T01:10:00.000+03:302007-11-25T00:35:17.926+03:30بر بال بادهابادهامي روند آرامآراممرغكان صبح نافرجامپي فرجاماز فراز شهر كركس فام اسفند 85 Masoud Sinaeianhttp://www.blogger.com/profile/11273506988798522211noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3676027.post-45246396058726905852007-11-19T23:37:00.000+03:302007-11-20T01:25:34.606+03:30انسان از طریق «تو» به «من» تبدیل می شود، آنچه با ما مواجه می شود می آید و می رود، رخدادهای ارتباطی شکل می گیرند و از هم می گسلند و از طریق این تبدلات هربار بیشتر و بیشتر آگاهیِ مصاحب دایم ما یعنی من آگاهی را متبلور می سازد. آن چه مسلم است برای مدتهای مدید به نظر می رسد که این آگاهی به طور تنگاتنگی با «تو» شنیده شده است و به آن می ماند که آغوش می گشاید، در حالی که هنوز «تو» نیست؛ اما کم کم به نقطهMasoud Sinaeianhttp://www.blogger.com/profile/11273506988798522211noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3676027.post-18503891866149172192007-11-17T11:34:00.000+03:302007-12-06T23:59:12.286+03:30عجوزه ای دارم منبا جارویی، تسحرآمیزتر از هر چوبدست مسخره شعبده بازی، تغنوده بر گذرگاه پژمردگی سرین اش. تعجوزه ای دارم منزیبا تر از هر دلبرک مغمومیآینه ای بر جبین و صراحی در دستچونان ملکه چین، تهرنیمه روزخونش را می مکمو، به شامگاهجانش را، پسسحرگاهان موهایم را شانه می زند. تعجوزه ای دارد منآن جارو. منم آبان 86Masoud Sinaeianhttp://www.blogger.com/profile/11273506988798522211noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3676027.post-29850552509030565232007-10-30T23:38:00.000+03:302007-11-23T00:25:22.522+03:30آی پرندهبفهممنعاشقمبرگهابر مدارم به پرواز درآییدمنبادمو تو ای زمینبر گرده ام سماع کنانسانمبهار 86Masoud Sinaeianhttp://www.blogger.com/profile/11273506988798522211noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3676027.post-36258273270865322032007-10-24T00:01:00.000+03:302007-11-23T00:26:52.329+03:30آریآريهمه ما شايسته عشقيمو سهمي از سعادتاندكي آفتابقدري آبو بادي كه از افقهاي باز بوزدو درختي كه زمان را برايمان معنا كندو دوستاني كه رنجهامان را پاس گذارندو گورستاني كه در آنبر مادران مان بگرييمو از پدرانمان بخشايش طلبيممراد فرهادپور Masoud Sinaeianhttp://www.blogger.com/profile/11273506988798522211noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3676027.post-17753423467086315582007-08-08T01:35:00.000+03:302007-11-23T00:26:19.813+03:30غزل براي درختتو قامت بلند تمنايي اي درختهمواره خفته است در آغوشت آسمانبالايي اي درختدستت پر از ستاره و جانت پر از بهارزيبايي اي درخت وقتي كه بادها در برگهاي در هم تو لانه مي كنند وقتي كه بادها گيسوي سبز فام تو را شانه مي كنند غوغايي اي درخت وقتي كه چنگ وحشي باران گشوده استدر بزم سرد او خنياگر غمين خوش آوايي اي درخت در زير پاي تواينجا شب است و شب زدگاني كه چشمشانصبحي نديده است تو روز را كجا ؟Masoud Sinaeianhttp://www.blogger.com/profile/11273506988798522211noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3676027.post-74347961929624106942007-07-30T01:47:00.000+03:302007-10-31T01:34:50.590+03:30بارانپنجره اي استاين جابر نمور اشك سرد چنار هاي پير تهراندريچه اينه بر شعاع آفتابيكه شكاف هرزه ايبگشوده تن بر بخارهاي منجمد ابرهاي دهاتي كن و سولقانMasoud Sinaeianhttp://www.blogger.com/profile/11273506988798522211noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3676027.post-55890206838606029802007-05-17T01:59:00.000+03:302007-11-17T15:37:34.800+03:30بهار بودبهارآن روز كهگنجشگكان آبي حياط پشتي مانبر بال هاي بادسبكبال تر از هر بادكه هر نسيميخيس مي شدندو مي مردندبهار بودهنگام كهبطون كوچك غنچه هاي داوودي- مستانه چشمشوريده سرآشفته موي -از تراوش عطر بلوغ ياس چينه ديواردر همفشردندو سينه خاكخون سفيدشان- رنگين تر از هر گل سرخ -مي مكيدو آوندهاي نحيفشان راتف مي كردو در آن بهارهمه پيرمردانِ منقوش كوزه ها- سپيد مويوسپيد ريش -شنيدندو همه نطفه هاي نارس Masoud Sinaeianhttp://www.blogger.com/profile/11273506988798522211noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3676027.post-1174687160846394942007-03-24T02:23:00.000+03:302007-10-31T01:37:24.875+03:30پرنده بهشتيمرغ باغ ملكوتمپركشيدپر كشيدبه شاخه اي در دور دست هادورترينِ شاخه هاآن جا كه مرغان خشك و غضب ناكِ موزه هادر كابوس روزهاشانهم در سياهي بوي ناك شبتصوري ندارندمرغ باغ ملكوتِ منپركشيدبا آبي بال هايشو سرخي سرشتا دورترينِ شاخه هاتا گونه هاي عطرآگينشاز طربناكي ياسهاي فروردينبشكفدو راز استقامت زانوان نحيفشدر سپيدي گنگ آسمان آبستنِ نوروزنهفته ماندMasoud Sinaeianhttp://www.blogger.com/profile/11273506988798522211noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3676027.post-1060345079444505002003-08-08T16:47:00.000+04:302003-08-21T02:12:44.723+04:30 وقتی در زمانهء ما مردمان به هزار زبان میگویند که به عشق بسنده نمیکنند به کجا میروند؟ (سورن کرکگور) بامدادان بود، ابراهیم پگاه برخواست.. ● اسحاق زانوان پدر را در آغوش گرفت و لابه کنان به پایش افتاد و از او خواست به جوانی او، به آیندهء امید بخش او رحم کند، شادیِ خانهء ابراهیم و اندوه و تنهایی را به یاد او آورد. آنگاه ابراهیم پسر را بلند کرد، در کنار او به راه افتاد و سخنش سرشار از ترغیب وMasoud Sinaeianhttp://www.blogger.com/profile/11273506988798522211noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3676027.post-1057066701400547982003-07-01T18:08:00.000+04:302003-07-01T19:38:24.540+04:30 ● ایلویی، ایلویی لما سَبقـتَنِی؟ یک آبخوری پر، سهم قهوه و نانم را دادند. اما مدتی بود با خودم احساس میکردم که، حالا که توانسته ام سی و شش ساعت بدون آب و غذا سر کنم، بهتر نیست به روزه ام ادامه بدهم و قدرت مقاوتم را تا حد ممکن کم کنم؟ در مدتی که توی سلولم بالا و پائین رفته بودم، جیغ و دادهای قربانیانی که در پاسگاه پلیس شکنجه میدیدند، چنان روشن و واضح بود که انگار من قربانیِ هذیان و اوهام شده Masoud Sinaeianhttp://www.blogger.com/profile/11273506988798522211noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3676027.post-953655252003-06-06T15:36:00.000+04:302007-12-07T00:15:28.270+03:30●چه می ترسانیم؟منگلّهء برّه های سپیدِ رویاهایم رانشمرده. به سلّاخی سپرده امچه می ترسانیم؟هنگام کهچشمانمهم، بسته هم، فلز را میبیندو درخت را-بس که تاریک است-با خبر باشید! تیک زنبا کلاه و لبانی سرخ، ت یک زن،با موهایی طلایی،هرشب.در شکاف سینه هاتان می ایستدیک زن،هر شب،در تو،درمندست و دهان می گشاید. تیک زنمی لغزاند رحم را. تیک زنآغوش می کشددرخت را. تیک زنمویه می کندخون را. تچه می ترسانیم؟من کهدیر زمانیMasoud Sinaeianhttp://www.blogger.com/profile/11273506988798522211noreply@blogger.com0